من و خودم
تو را ارزو نخواهم کرد هیچ گاه. تو را زمانی خواهم پذیرفت که با دل خودت بیایی .نه با ارزوی من
سالهاست عبور کرده ام از خویش.....
یادم به خیر
*
*
هرچه میروم ،
نمیرسم !
گاهی با خود فکر میکنم
نکند من باشم ،
کلاغ آخر قصه ها !
*
*
دیگر کافیست !
عاشق ترین مرد آدم بود
که بهشت را به لبخند حوا فروخت
دوباره سیب بچین حوا !
من خسته ام ،
بگذار از اینجا هم بیرونمان کنند . . .
به نام عشق
به نام خدا خالق انسان،
به نام انسان خالق غم ها،
به نام غم ها بوجد آورنده ي اشكها،
به نام اشک تسکين دهنده ي قلبها،
به نام قلبها ايجادگر عشق و
به نام عشق زيباترين خطاي انسان
____
***
عشق فراموش کردن نيست
بلکه بخشيدن است .
عشق گوش دادن نيست
بلکه درک کردن است .
عشق ديدن نيست .
بلکه احساس کردن است .
عشق کنار کشيدن و
جا زدن نيست .
بلکه صبر داشتن و
ادامه دادن است...
اگه ماهی از سال بودم:بهمن
اگه یه روز هفته بودم:پنجشنبه
اگه یه عدد بودم: 11
اگه یه جهت بودم:جنوب غرب
اگه یه همراه بودم: هم درد
اگه یه نوشیدنی بودم: دلستر لیمو
اگه یه گناه بودم : ؟عشقه پنهان
اگه یه درخت بودم : هلو
اگه یه گل بودم : رز هلندی
اگه آب و هوا بودم: ابری
اگه یه رنگ بودم: ابی
اگه یه پرنده بودم: گنجشک
اگه یه صدا بودم : صدای خوردن بارون به شیشه
اگه یه فعل بودم : رفتن
اگه یه خیابون بودم :خیابان باب الرضا
اگه یه پنجره بودم: پنچره بدونه نرده
اگه تاریخ بودم :21 رمضان
اگه یه فیلم بودم: ؟بی نظمی
اگه پزشک بودم: پزشک دهکده
اگه یه وسیله آشپز خونه بودم:مخلوط کن
اگه یه ساز بودم: ویالون
اگه یه کتاب بودم: چشمان بی حیا
اگه شعر بودم: بی تو شب باز از ان کوچه...
اگه یه اسم بودم: بنده ی خدا
اگه طبیعت بودم :اسمان
اگه یه حس بودم :حسه تلخ
اگه یه بازی بودم :گل یا پوچ
اگه یه بیماری بودم :مرگه مغذی
اگه یه ناسزا بودم :بیلیاقت
اگه یه حیوون بودم : لاک پشت
اگه حکم دادگاه بودم : اعدام
اگه یه میوه بودم : هلو
اگه یه هنر بودم :نویسندگی
اگه یه جاده بودم:طبس
***
کاش اگر تولدمان بی اختیا بود
مرگمان دسته خودمان بود
***
بیــا ای مــرگ جانـم بر لب آمــد
بیــا ای مــرگ امیــدم ســر آمـــد
بیــا ای مــرگ ای فــرجـام کـارم
بده مـژده به مـن غــم ها سـر آمـد
بیــا کـه زنــدگی بـس مشکل آمــد
به کامـم تلـخ و صبــر من سر آمد
بیا بنگر که غــم از حــد فـزونـه
فلــک بـا مـــا ببیــن نامهــربــونــه
بیــا دیگــر ز دنیـــا سیــر گشتـم
جـوانــم لیــک از غــم پیــر گشتـم
دلــم از رنـج و غــم دائــم گـرفتـه
امـیــدم را فلــک از مــن گـرفتــه
بیــا دیگــر خلاصــم کـن خــدا را
مرنجان بیـش از ایـن طفل دلـم را
چـه زنـدانی شــده ایـن زنــدگانـی
نـدیـدم بهــره ای مــن از جــوانی
نمــی ارزد بـــه دنیـــا زنـدگـانـی
به غــم طی کردن این دنیـای فانی
نباشد حاصل عمـرم چـو جـز درد
بیـا ای مـرگ جانـم بـر لــب آمــد